...ik weet nog hoe het was...

Fotoalbums

Extra: foto om uit te printen

Stuur uw eigen foto's op!

Fotoalbum lezersfoto's

Over deze site

Een breekbare schat in vijf wijnkistjes

Enkele jaren geleden ontdekte het Limburgs Museum een collectie glasnegatieven in Amsterdam. Het waren prachtige opnames gemaakt in de jaren dertig door heel Limburg: van noord tot zuid, in steden en dorpen, van landschappen en mensen. Een belangrijk deel van de verzameling wordt nu voor het eerst gepresenteerd in de tentoonstelling Dit dorp, ik weet nog hoe het was… (meer)

Zoek op 'Dit Dorp'

Dit Dorp...

Wiel, Mia, Piet, Toos, Lies, Thea, Sjef, Nellie, Jan, Henk, Tjeu, Rika, Wilhelmien, Paul, Jack en Carien


Met z'n zestienen waren ze, met z'n zestienen zijn ze nog steeds. Acht jongens, acht meisjes. De kinderen van Tjeu en Lies Knapen uit Nederweert, inmiddels samen goed voor bijna duizend jaar op de teller. Hoe reilde en zeilde het in zo'n bovengemiddeld groot gezin uit de tijd van het Rijke Roomse Leven? (meer)

Toen Woodstock naar Meerlo kwam

Medio jaren ’60. Meerlo. Een doorsnee dorp. Negenhonderd inwoners. Het leven gaat er zijn gangetje zoals het al decennia lang zijn gangetje gaat. De jongeren zijn in vertrouwde handen bij de traditionele standsorganisaties: de JBTB (Jonge Boeren en Tuinders Bond), de MBL (Meisjes Beweging Limburg), de KAJ (Katholieke Arbeiders Jeugd). De activiteiten zijn al even traditioneel: een dropping, een sportdag, een ‘culturele dag’. En natuurlijk, als opening van het seizoen, de eucharistieviering. (meer)

Meneer pastoor ging van zijn voetstuk

De kolenkelder van de kleuterschool. Die herinnert hij zich heel goed. „Daar ben ik ooit in opgesloten door zuster Aloysia. Dat was een hele kwaaie. Het was de ergste straf die je als kind kon krijgen. Iets vreselijkers was er niet. Aardedonker, alles zwart en smerig.” Pastor Theo Peters (69) kan er nu, 65 jaar na dato, om lachen. Maar toen… Zijn eerste kennismaking met de greep van de kerk op het dagelijkse leven was zeker geen aangename. (meer)

Gesprekken aan de keukentafel

„Moeder deed het huishouden, zorgde voor de kinderen en hielp mee bij het werk op de boerderij. De koeien melken en voeren, dat soort dingen. Vader was meestal buiten, op het veld. Zo waren de taken bij ons thuis verdeeld. En zo ging het er eigenlijk overal aan toe op het platteland, in die tijd.” (meer)

En de boer werd varkenshouder

Peter Willekens (52) uit Nederweert is boer. Zijn vader was boer, net als zijn grootvader, zijn overgrootvader, zijn betovergrootvader. Zelf wilde hij als kind al niets anders dan boer worden. Agrariër, moet je tegenwoordig zeggen. Maar waarom de dingen niet gewoon bij hun naam genoemd? Peter Willekens is boer. Met trots. (meer)

Achterom binnen, zonder kloppen

„Iedereen kende iedereen. En je kwam bij iedereen over de vloer. Aanbellen of aankloppen? Dat deed je alleen bij de pastoor. Of bij de dokter. Bij de gewone mensen liep je achterom binnen. De achterdeur stond altijd open.” Zijn ogen worden even wazig, alsof de blik zich naar binnen heeft gekeerd, naar de herinneringen die daar opgeslagen liggen. Herinneringen aan het Nederweert van toen, zestig, zeventig jaar geleden. Hij zit vol herinneringen, Harrie Simons (77), alias Harrie de Bekker. (meer)

Hoe de Peel zijn horizon verloor

Het landschap van Noord- en Midden-Limburg is sinds het begin van de vorige eeuw grondig op de schop gegaan. De woeste leegte van de Peel verschrompelde tot een paar vlekken natuur, omsingeld door agrarische bedrijvigheid. Wat nog aan weidsheid resteert, staat zwaar onder druk. De einder ligt op veel plaatsen vlakbij de achterdeur. (meer)

Dit dorp, ik weet nog hoe het was

Vanaf 1 november 2008 tot en met 22 maart 2009 is in het Limburgs Museum in Venlo de tentoonstelling 'Dit dorp, ik weet nog hoe het was' te zien. Dit dorp gaat over de vele veranderingen die zich in de voorbije eeuw hebben voltrokken op het platteland van (Noord- en Midden) Limburg. (meer)